Ik ga al vanaf 2009 regelmatig mee met IBO-projecten. Wat ik er zo leuk aan vind, is dat je echt midden in de cultuur van een land terechtkomt. Je komt op plekken waar je anders nooit zou komen en je wordt echt opgenomen door de mensen daar.
En je kunt zelf kiezen wat voor werk je wilt doen. Ik hou wel van stevig aanpakken, dus ik heb vaak in tuinen gewerkt, gebouwd en dat soort dingen. En dat doe je samen met mensen uit allerlei landen en van allerlei leeftijden. Dat vind ik gewoon ontzettend leuk.
Mijn eerste project was in Bulgarije, vlak bij Sofia. We werden opgehaald door de kleinzoon van degene die het tehuis had opgericht. Er was gezegd dat we met kinderen zouden werken, maar het bleken uiteindelijk jongvolwassenen te zijn. Nou, ook hartstikke leuk natuurlijk!
Ik heb eigenlijk nooit twee keer hetzelfde project gedaan. Ik vind het juist leuk om steeds iets nieuws te ontdekken. En zolang ik het leuk vind en lekker mee kan doen, blijf ik het gewoon doen. Ik zou het echt iedereen aanraden, van jong tot oud. Het is gewoon een verrijking van je leven. En ik kan zelf ook niet zo goed stilzitten, dus ik vind het heerlijk om bezig te zijn.
Een van mijn leukste ervaringen was in San Benedetto di Belbo, waar we bij twee monniken verbleven. Op zondag gingen we mee naar een heel klein kerkje. Na de mis gingen we naar buiten en voordat we het wisten stonden er allemaal tafels en stoelen op een glooiend weiland, met eten, een accordeon… en ineens zat je midden in het Italiaanse leven.
Dat vond ik echt geweldig.
En dat soort dingen maak je dus mee met IBO. Dus ik zou zeggen: gewoon doen!