Mijn bezoek aan de hardwerkende, humoristische nonnen in Griekenland

geplaatst op 16 november 2016 10:10 door Ineke van Rotterdam (Anatoli, Griekenland)


In Nederland was ik al eens in een klooster geweest en ik verwachtte dat de nonnen op het project in Griekenland hun tijd vooral zouden besteden aan bidden en studeren. Verder ging ik vrij blanco op pad. Ik was verrast hoe hard ze werken! Ze hebben schapen, geiten en koeien en een enorme groente- en fruittuin. Ze maken en verkopen allerlei producten. Alle nonnen hebben hun eigen professie: ze maken kaas, werken op het land, runnen de winkel en drie nonnen zijn zelfs professioneel slager! Het is eigenlijk een groot bedrijf en ze werken zeer efficiënt. Niets wordt weggegooid, elk stukje is bruikbaar. Van heel veel oud hout wordt brandhout gehakt: van grote blokken tot kleine takjes. De allerkleinste stukjes, ik noem het maar dennennaalden, werden ook gebundeld om te gebruiken om de bijen te beroken.

Ook werd ik verrast door de humor van de nonnen. Zo hadden ze een bordje gemaakt bij het klooster met ‘pas op, overstekende nonnen’ en toen de honden wel erg hard en lang blaften zei één van hen “Oh my GOD, make them stop please!” Erg grappig!



In het klooster wonen ongeveer 20 nonnen uit alle windstreken, Japan, Amerika, Finland, noem maar op. En ook de vrijwilligers kwamen overal vandaan. Het was een prachtig internationaal gezelschap.

Er waren heel veel werkzaamheden die we hebben verricht, bijvoorbeeld dat hakken van brandhout. Toen wij weggingen, lagen er stapels hout, houtjes en bundeltjes ‘rookwaar’. We hebben ook in de tuinen onkruid gewied en ‘staken’ gemaakt om bonen- en tomatenplanten langs te laten groeien. Bij het schilderen kwamen de geiten even ‘helpen’. Die waren natuurlijk benieuwd wat wij daar allemaal aan het doen waren. Een paar jongens hebben een dag mest verspreid in de grote kas. Ik had bewondering voor ze, want ze deden het zonder mopperen, al stonken ze nog uren daarna naar de poep. Gelukkig waren de nonnen zo aardig om de werkkleren te wassen.

De werkdagen begonnen om acht uur ’s morgens. We werkten, met een kleine pauze met citroenlimonade en cake tussendoor, tot één uur ’s middags. Daarna was het te heet om nog iets te doen. Om vijf uur ’s middags begonnen we dan weer, tot ongeveer acht uur ’s avonds. Wij hadden nog geluk overigens, want op de berg waar wij zaten, was het veel koeler dan in het dal, waar 40 graden gemakkelijk gehaald werd. 

Het was een erg leuke groep, vol enthousiaste jongelingen, die hard wilden werken. Het werk was wel aanpoten, vooral omdat ik niet wilde onderdoen voor de jongeren. Zelf ben ik boven de 60. Het is me goed gelukt!