IBO-Nederland Weblog

Door Esther Kooymans - Pouzy, Frankrijk

Een middeleeuws kasteel temidden van een eindeloos groen landschap in midden Frankrijk. Bijgebouwen gehuld in stof en spinnenweb. Dokter Erik die deze plek wil omtoveren tot een luxe vakantie- en revalidatieverblijf voor bejaarden. Kortom, het toneel voor ”Team Herman” om zijn bouw- en klusexpertise tot uitvoer te brengen. Acht Vlamingen en drie Nederlanders gingen deze uitdaging aan. De prijs: heerlijke Bourgondische maaltijden van gastvrouw Frieda, coaching door de gepensioneerde ingenieur Herman (temidden op de foto) en een volksdansbal in het gezelligste stadje van la France: Pouzy. Een tweeweeks verblijf op deze prachtige locatie bleek niet voor doetjes! Diverse malen per week arriveerden vrachtwagens met astronomische hoeveelheden houten planken en pakketten isolatiemateriaal die van de weg tot aan het landgoed versleept dienden te worden. Gewapend met helm, mondkapjes, schroeven, boren en cirkelzagen besteeg het team de hoge bijgebouwen om vanaf stellingen delen van het dak te isoleren en hieraan houten planken te bevestigen. Een basis werd gelegd voor een compleet nieuwe verdieping. In de vrije tijd dook de inmiddels zeer gespierde bouwploeg het zelf gekluste zwembad in en leenden de donkere avonden zich uitstekend voor het populaire nachtspel Weerwolven. Ook een bezoek aan het plaatselijke zwembad -de heren in strakke zwemslip!- en de markt vulden de schaarse vrije uurtjes. Twee zware, maar gezellige weken werden afgesloten met een lange hike door de Franse landerijen naar de dichtstbijzijnde pizzeria en -met dank aan de IBO bus die onverwachts als lift fungeerde!- een middeleeuws festijn. Daar op de dansvloer, met het stof nog in de haren en het eelt op de handen, op de volksklanken van de locale troubadours beleefde “Team Herman” zijn laatste gloriemoment!

Door Annemiek Santinge

Tegels leren leggen, een geweldige projectleider, lieve gastvrije Roemenen, dansende gipsy’s, vers gebakken cake eten, een cultuurshock en een kijkje in het leven van een 16-jarige Roemeense jongen. Een verslag van een heel bijzondere, waardevolle week op een IBO-project in Roemenie.
 
Begin juli vertrok ik samen met Dianne naar Roemenie om te gaan helpen bij een familie in Rhegin in Roemenie.  Ik ben maar kort op het project geweest, maar heb in een korte tijd echt een band met de bevolking opgebouwd. Na een treinreis van tien uur vanaf Boekarest door het mooie Roemeense landschap was er de kennismaking met de familie, de projectleider en de andere deelnemers. Het was ondertussen elf uur ’s avonds en we kregen een complete maaltijd opgediend. Huragio, de jongste van de drie zoons van Veronica en George en de enige die nog thuis woont, vertaalde vragen van zijn ouders voor ons. Het is erg leuk om te merken dat je ondanks een taalbarriere toch met mensen die je niet kunt verstaan, ontzettend kunt lachen.  . De volgende dag was er markt en een festival in de stad en daar zijn we wezen kijken.
 
Van maandag tot en met donderdag hebben we gewerkt. Boven hebben we vinyl gelegd en beneden hebben we de keuken, trap en gang voorzien van vloertegels. Ik ben niet bepaald de handigste, maar nadat onze projectleider Wilfried het een paar keer had voorgedaan en met hier en daar een aantal tips is het mij gelukt om tegels te leggen. De standaarden voor het bouwen van huizen liggen heel anders dan in Nederland. Waar we in Nederland regels hebben, hebben ze in Roemenie… geen regels.

(meer…)

Door Menno Schielein

Ik prijs mijzelf gelukkig. Ik heb een dak boven mijn hoofd, eten in mijn maag, vrienden en familie en een mooie baan. Wat wil je nog meer? Natuurlijk heb ik mijn persoonlijke ambities maar dat is niet alles. Ik wil ook graag iets terug geven aan de wereld. Ik was altijd al geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en op een gegeven moment was het tijd om iets terug te doen. Na wat rondvragen kwam ik de Internationale Bouworde op het spoor. Ik werk zelf in de civiele techniek en mijn affiniteit met de bouwsector maakte mijn nieuwsgierig.
In mei heb ik een informatiemiddag van de IBO bezocht en me verdiept in de projecten van 2009. Er waren opdrachten met sociaal werk met gehandicapten, kinderen maar ook projecten die puur om bouwen draaien. Ik voelde mijn op de eerste plaats aangetrokken tot het herstel van antieke muren in Cortemillia (Italië) en op de tweede plaats tot de bouw van een huis voor jeugddelinquenten in Frankrijk.
Na mijn inschrijving ontving ik bevestiging voor mijn eerste keus. De weken daarna groeide de deelnemerslijst gestadig. In deze aanloop naar het project werd ik door de IBO goed op de hoogte gehouden over reisschema’s, verzekeringen en contactgegevens. Petje af voor het secretariaat in Nijmegen want ze hebben de zaken netjes geregeld.

Ik heb al aardig wat gereisd maar als ik op pad ga, krijg ik altijd weer kriebels in mijn buik. Het uitzicht op nieuwe mensen, plaatsen en ervaringen maakt me altijd enthousiast. Op Schiphol (meer…)

Van 16 t/m 30 augustus zetten 9 internationale IBO-vrijwilligers zich in voor de renovatie van een volksabdij in Ossendrecht, zo’n 10 km ten zuiden van Bergen op Zoom. Een Italiaan, een Oostenrijker, een Vlaming en zes Duitse vrijwilligers kwamen naar Nederland om zich vrijwillig in te zetten voor de Volksabdij Onze Lieve Vrouw ter Duinen.

De abdij is de basis voor vele bezinningsgroepen en studiebijeenkomsten, maar organiseert ook verwendagen voor chronisch zieken, het is een  inloophuis voor kankerpatiënten en  dient als onderkomen tijdens vakantieweken voor vluchtelingen.  St. Welzijn van Volksabdij OLV ter Duinen is opgericht om al deze activiteiten te ondersteunen, op een niet commerciële basis.
Aangezien het gebouwencomplex inmiddels zo’n zeventig jaar oud is, moest het dringend worden gerenoveerd. De vrijwilligers hebben zich vooral gericht op schilderwerkzaamheden.
En, uiteraard, in de weekenden waren er uitstapjes naar Breda en Amsterdam.

Door Bart de Hoog

Hallo Allemaal!
Ik vind dat er veel meer mensen zich voor dit project moeten aanmelden, jouw hulp is hier keihard nodig! door de onderbezetting is er alleen maar tijd voor de dagelijkse verzorging door de zusters die er werken. En omdat er zo weinig personeel is, gaat dat in een moordend tempo. elk handje verlicht de zusters maar daarmee geef je juist die extra aandacht aan de bewoners die ze verdienen! je ziet dat het helpt en dat geeft een geweldige voldoening!

Graag deel ik hier met jullie een klein stukje van mijn ervaringen in Oborovo, Kroatië. 
Ik ben van 5 juli tot en met 25 juli naar Oborovo in Kroatie geweest. Het project hield in dat wij mee hielpen in de dagelijkse verzorging van meervoudig gehandicapten. Dat betekent, wassen, luiers verschonen, eten geven en daar waar het kan de bewoners van het tehuis een leuke tijd te geven d.m.v. zelf te bedenken activiteiten. Ondanks dat Kroatië geen ontwikkelingsland is, is de zorg daar anders geregeld, de bezetting van het personeel is echt minimaal. Hulp is dus keihard nodig! Wij waren met drie mensen vanuit IBO terwijl er ruimte is voor acht mensen…Vrijwilligers waar zijn jullie? Flink door werken dus!
We hadden geen idee wat we precies moesten verwachten bij aankomst, de verrassing was dan ook groot toen we daar aankwamen. Na een reis van dik 18 uur zijn we door de Coördinator (Ben) direct bij het tehuis gedropt. (meer…)