Door Grietje van den Hof - Ledce, Tsjechië
Deze zomer ben ik twee weken naar Tsjechië geweest, met IBO. Het was de eerste keer dat ik zoiets ging doen, dus dat was best spannend. Ik wist ook niet zo goed wat ik moest verwachten.Op de eerste dag zei een Spaans meisje tegen mij: ‘Once you have done summerworkcamp, you want to do it again, it’s addictive.’
Toen was ik net aangekomen, en wist nog van niks, dus ik had zoiets van: we zullen wel zien. Maar toen we die avond bij het kampvuur zaten, had ik eigenlijk al het gevoel dat ze wel eens gelijk kon hebben.
Ik voelde me vanaf het begin al helemaal thuis in de groep en op het project. Het voelde alsof ik daar al heel lang was. De contacten met de anderen uit de groep waren super, erg veel gezelligheid, en veel mensen met dezelfde interesses als ik!
Ik had een vrij dik leesboek meegenomen, voor het geval dat…
Maar ik heb geen letter gelezen.
Ik heb die twee weken alleen maar lopen genieten. En ik had na 2 dagen al besloten dat ik dit volgend jaar weer ga doen. Het Spaanse meisje had gelijk: het is verslavend.
Ik heb de vakantie van mijn leven gehad!
Goede dag
mijn naam is benny om het even zo te zeggen ik vind dit echt geweldig wat jullie doen en echt als iedereen eens zo op stelde was de halve wereld al uit zijn leed maar helaas is het niet zo wel heb ik een zwak voor zulke daden en voel me toch zeer geroepen ik heb zelf namelijk 17 jaar in de bouw gewerkt als tegelzetter maar tussen door nog andere dingen gedaan dan enkel tegelzetten nu ik 2 jaar bij mijn ouders woon en de situatie niet echt geweldig is tuurlijk ben ik blij dat ze me opgevangen hebben toen het mis ging met de zaak die ik 6,5 jaar heb gerund als ZZP er natuurlijk ben ik alles kwijt mijn gezin huis noem maar op dus flink naar beneden gegleden in een diep dal nu ik toch langzamer hand weer draad ben op aan pakken en ben zelf nu als vrijwilliger aan het werk ben op een kinderboerderij nu ik echt weer wat wil gaan doen wil ik dingen doen waar ik weet dat het me goed doet en dat ik andere een gunst geef ik ben een gever en ik heb niet veel waardering nodig om een hele berg werk te verzetten en juist mijn zacht karkter en dat ik een gever ben heb ik niet de zakelijke standpunt gehad en zo doende dikwijls gratis de mensen geholpen heb wat mijn bedrijf eigenlijk niet kon veroorloven eer ik begon te wankelen was ik al zo goed als niet meer te redden goed ik stop nu maar eens en hoop dat er mischien ergens een plek is voor me dat ik mij nuttig en gewaardeerd voel als mens wand dat laatse is me behoorlijk afgenomen wat is een mens zonder waardigheid wie wil er niet gewaardeerd worden om het geen wat je doet ……….hoop een reactie te krijgen hier op en zie wel wat er van komt
groetjes benny